Eco calcossa che tien sveji i organixatori de energia de note: cossa sucede quando el vento el smète de sofiar e el sol el va zo, ma tuti i xe drìo cargar łe so machine ełètriche e far funsionar i condisionadori? No xe più un problema ipotetico. Co i paexi i spinze pì forte verso i obietivi de energia rinnovabiłe, stemo corendo a testa in te na realtà che xe sia ovvia che sorprendentemente conplesa-l’energia eolica e sołare xe fantastiche quando che funsiona, ma xe incoerenti quando che te ghe ne serve.
Ła risposta curta a se l’immagazinamento de energia su scała granda el pol gestir ła domanda xe: tecnicamente sì, ma no semo ancora pronti. E ła strada pa rivar lì ła xe pì incasinà de queło che ła major parte dei documenti de połitica i vol ametar.
Parché xe inportante pì de queło che te pensi
Tante persone łe capise che i panèi sołari no i funsiona de note. Quel che xe manco ciaro xe quanto che ła variabiłità ła pol esar selvadega. Parlo de setimane-a volte mesi-indove ła generasion eolica in tuto un paexe ła pol sbasarse a na frasión deła so capasità. I modełi meteorołogici no ghe ne frega gnente dei nostri bisogni de energia, e i dati storici i mostra verità bastansa scomode su quanto che ste pause łe pol durar.
Ła situasion deła Gran Bretagna ła mostra ben. I xe drìo rivar al zero neto entro el 2050, el che vol dir tante turbine eoliche e parchi sołari. Ma anca se te gavarìa costruìo bastansa capasità rinnovabiłi pa darghe energia al paexe do volte, te gavarìa comunque periodi in cui ła produsion ła va manco. El divario no l’è gnanca picoło. Stemo parlando de vér da tegner energia su scałe che łe nana tuto queło che xe in funsion-circa mile volte de pì de queło che tute łe struture idro pompae deła Gran Bretagna łe pol fornìr insieme. No xe un eror de batitura.
Alora, cuałi xe łe opsion pa ła conservasión de energia su scała granda?
Xe qua che łe robe łe deventa intaresanti, parché no ghe xe na sołusion magica. Diverse tecnołogie de stocajo łe xe bone in robe difarenti, e queło che funsiona pa conservar energia pa poche ore no el someja par gnente a queło che te serve pa ła conservasion stagionałe.
Batèrieciapà tuti i titołi, e pa un bon motivo-i xe drìo mejorar vełosemente e i funsiona briłantemente pa ła memoria a breve termine. Ma eco el problema: łe batèrie łe xe costose quando te łe cresi pa tegner l’ełetrisità de na nassion par giorni o setimane. L’economia no ła funsiona gnancora pa ła conservasión de energia su scała granda oltre 4-6 ore de backup. I xe boni pa s-ciarir i urti, manco boni pa colmar un periodo de do setimane de vento baso.
Idro pompàxe ła vecia affidabiłe-pompa l’acua in salita co te ghè ełetrisità in eces, łasarla tornar zo co łe turbine quando te ghè bisogno de corente. Funsiona, xe stà dimostrà e xe rełativamente eficiente. El problema? Geografia. Te ghè bisogno del tipo giusto de teren co bacini adate, e ła major parte dei boni siti i xe xa ciapài. Costruir novi progeti idro pompai el ga da vérghe a che far co tuti i tipi de ostacołi anbientałi e de pianificasion.
Conservasion de aria conpresael sona furbo-doparar l’ełetrisità in eces pa conprimer l’aria inte łe caverne soto tera, e dopo mołarla pa guidar łe turbine dopo. Ma no l’è mai stà ciapà comerciàlmente. L’eficiensa de andata e ritorno no ła xe granda, e te ghè bisogno de formasion geołogiche specifiche.
Po ghe xeconservasion de idrogeno, che pol parer esotico ma xe probabilmente ła sołusion pì pratica pa l’immagazinamento de energia su scała granda pa tanto tenpo. El conceto el xe bastansa senplise: doparar l’ełetrisità rinnovabiłe in eces pa dividar l’acua in idrogeno e osigeno co l’eletròłisi. Conserva l’idrògeno, dopo brusarlo in sentrałi o farlo ndar atraverso łe cełułe a combustibiłe co te ghè da novo bisogno de corente.
Parché l’idrògeno el continua a vegner fora in ste conversasion
Ła roba del stocajo de idrogeno che ło rende destacare no xe l’eficiensa-in realtà xe bastansa ineficiente rispeto ałe batèrie, perdendo magari el 60-70% de l’energia in giro e andata e ritorno. Ma l’eficiensa no xe tuto. Quel che conta pa ła conservasión de energia su scała granda xe el costo par unità de capasità de conservasión, e xe qua che l’idrògeno inte łe caverne sałine el deventa conpìto.
Łe caverne sałine łe xe inportanti pa sto scopo. Te pol estrarli in sołusion (in sostansa desfare el sałe co l’acua), e i xe serài e stabiłi in modo naturałe. Pì inportante, i xe grandi. Na soła caverna ła pol immagazinar bastansa idrogeno pa far gigawatt-ore de eletricità. E posti come ła Gran Bretagna-insieme a tanti altri paexi-i ga tanti depositi de sałe soto tera che podarìa ospitar ła granda capasità de stocajo de cui stemo parlando.
Anca l’economia ła funsiona in modo difarente. Co łe batèrie, el costo el se scała in modo lineare co ła capasità-dopio del spasio, el dopio del presso. Co l’idrògeno inte łe caverne sałine, ła parte costosa xe l’equipagiamento de eletrołisi e łe cełułe a combustibiłe (o sentrałi ełètriche) pa ła conversion de novo in eletricità. El stocajo steso? Rełativamente economico par unità na volta che te ga scavà ła caverna. Questo ło rende unicamente bon pa tegnìr tante energie che podarìa stare lì par mesi prima che te ghe ne gabia bisogno.
El problema del tenpo de cui nissun ghe piaxe parlar
Eco dove che łe ambision połitiche łe se s-ciopa co ła realtà fisica: costruir sta infrastrutura ghe vol tenpo. Tanto tenpo. Cavare sołusion in te na caverna de sałe no xe calcossa che te fa in un fin setimana. Stemo parlando de ani par na caverna soła, e te ghe ne serve tante. Łe struture pa l’eletròłisi de idrogeno, i gasodoti, łe machinature pa ła produsion de enerxia-tuto questo no ghe vol soło schei ma anca tenpi de costrusión łonghi.
Se el Regno Unìo (o qualsiasi paexe) el vol seriamente un immagazinamento de energia su scała granda pronto pa quando che ghe ne serve, ła costrusión ła ga da scominsiar pì o manco deso. No tra cinque anni dopo un altro giro de studi de fattibilità, ma adesso. El divario tra "probabilmente ghemo da pensarghe" e "ghemo tanto bisogno de questo operativo" el se sara pì vełosemente de queło che ła xente ła se inacorze.
El pol gestìr ła domanda?
Tornando ała domanda orixinałe: i sistemi de imagazinasion de energia su scała granda i pol teoricamente gestìr ła domanda, ma soło se ghe ne costruimo bastansa in tenpo e se mis-ciàmo diverse tecnołogie in modo adato. Te gavarìa da vołer baterie pa un bilanso de ore-a-ore, magari un fià de idro pompà se ghe xe disponibiłe, e un gran stocajo de idrogeno pa quei periodi longhi de poca generasion rinnovabiłe.
El vero limite no xe ła tecnołogia-ma ła forsa de vołontà e l’investimento. I sistemi che ne serve i xe tecnicamente fatibiłi ma i ga bisogno de inpegni e spese deso pa benefici che par tanta xente i par astrati. L’infrastrutura a idrogeno no ła fa comunicati stanpa ecitanti come fa na nova fatoria sołare, anca se ła xe altretanto cruciałe.
Ghe xe anca domande su come che se crea mecanismi de marcà che i insentiva a costruir capasità de stocajo che podarìa star inativa ła major parte del tenpo. I marcà tradisionałi de l’ełetrisità no i jera stà progetài pa sto tipo de flesibiłità. Qualchedun ga da pagar pa costruir e mantegner grandi riserve de stocajo anca durante i ani in cui i schemi meteorołogici i xe favorevołi e te łe dopara pena.
Cossa che ga da suceder
Parché l’immagazinamento de energia su scała granda el posa gestìr veramente ła domanda mentre passemo ałe energie rinnovabiłi, ga da esar in linea diverse robe. I schemi de investimento i ga da riconossare el vałor de ła memoria che ła vien doparà raramente ma che ła xe inportante come l’asicurasion che te speri de no rivendicar mai. I permesi de pianificasion e łe vałutasion anbientałi ga da ndar pì vełosi sensa sacrifegar ła supervision. E onestamente, el publico ga da capìr che el "futuro de l’energia neta" el ga un mucio de infrastruture che no łe xe glamour ma łe xe asołutamente nesesarie.
L’alternativa no ła xe atraente. Sensa un adeguà stocajo de energia su scała granda, te resta co un riserva de combustibiłi fosiłi, che no i ga el scopo, o acetar interusion periodiche quando łe energie rinnovabiłi no łe pol sodisfare ła domanda, che nissun vol. O te sovracostruisi ła capasità rinnovabiłe fin al punto che te ghè raramente mancansa-ma questo xe economicamente spreco e tereni-intensivo.
L’armagazinasion no l’è l’argomento pì sexy neła połitica energetica, ma el podarìa esar el pì inportante a cui no ghemo da far bastansa atension. Se l’immagazinamento de energia su scała granda el pol gestìr ła domanda el dipende manco dała capacità tecnica e pì dal fato che semo disposti a costruirlo suła scała necesaria prima che ghe ne gabia bisogno. E ła finestra ła xe drìo seràr pì vełosemente de queło che ła major parte deła xente ła se inacorze.